Yaşamımda Kütahya

Kişisel Sosyal

Evet bu yazıyı şu an Kütahya’daki evimde köşe başında duran masamda yazıyorum. Yazıyı yazma sebebim herkesin son zamanlarda, özellikle de üniversiteyi kazanmadan önce “Nasıl bir şehir?” sorusuna cevap olması için veya olmasını umduğum için yazıyorum.

Daha çok esnaf muhabbeti dönüyor, buradaki öğrenciler arasında, daha da açacak olursam iyilik veya kötülük kavramında(esnaf için), bana soracak olursanız ben susayım 7 Eylül’de açılması “gerekli” olan okulum konuşsun. 🙂Kütahya ile ilgili eleştirilerim elbet var fakat ben sadece duyduğum ve şahit olduklarımı aktaracağım. “Kütahya küçük abi eğlenecek ortam yok!” diyen kardeşimize yanıt hiç gecikmiyor. “Gezmeye mi geldin buraya okumaya geldin, hem kendin seçtin zorla getiren olmadı ya?” Evet siz hangi tarafta yer alırdınız yorumlarınızı bekliyorum. Ben ilk Kütahya’ya geldiğimde ilk yapmak istediğim şey yatay geçiş yapmaktı memleketime. Olmadı, olduramadım… Burada okuyan çoğu öğrenci bunu düşünmüştür, fakat genel olarak bu sadece düşünce olarak kalmıştır. Kaldık burada ama mutluyum, hatta biliyor musun? Bir süre sonra özlüyorsun burayı… Artık içtiğimiz su mu bizi buraya bağladı bilinmez. Su deyince bir söylentiye göre “insanın içini ürperten cinsten” suyundan içen 6 yıl Kütahya da kalır derler, bazıları 7 yıl diyor ben içtim bakalım göreceğiz. Hazır konu açıldı nasıl içtim ben o suyu? İşte cevap;KALEKütahya Kalesi! Evet bu dik yokuşlar sayesinde içtim o suyu. O dik yokuşlara tırmanmak yerine yoldan çıksaydık ben o suyu içmezdim. Yazık ettin bana “şu aradan çık merdiven var!” dedikten sonra direk tırmanmak zorunda bırakan amca…  Okulum güzel gerçekten, 10 ilçede de ayrı bina ve kampüs alanlarına sahip büyük bir üniversite. Giriş olarak daha önceleri farklı bir yer kullanıyorduk şimdi ana girişten fakültelerimize dağılıyoruz.Burada ilk defa yol ortalarında mezarlara rastladım, ilk defa onların tabirine göre kelle hesabı kirayı duydum, burada ilk defa spotçuların(spotçu abi(saygımdan) seni de unutmadım!) kazık atmalarına şahit oldum, ilk defa ön kapıdan inilince kızan otobüs şoförlerine(agresif) şahit oldum ve dahaları var.Başlıksız-3Ve son olarak KÜTAHYA halkına seslenmek istiyorum amacım sizleri yanlış anlatmak değil sadece gördüklerimi dile getirmek. Merkezi görmediniz dimi havadan çekim görüntülerine buradan ulaşabilirsiniz.

Merkez – 1  –   Merkez – 2

Benim söyleyeceklerim bu kadar yorumlarınızı eksik etmeyin. Kendinize iyi bakın, diğer yazılarımda görüşmek üzere. 🙂

1995 doğumluyum. Dumlupınar Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği üçüncü sınıf öğrencisi olarak, öğrenim hayatıma devam etmekteyim.

6 Comments to Yaşamımda Kütahya

  1. Özlem Arslantürk

    Klavyene sağlık kardeşim. Çok beğendim yazını. Ben de okumaya geldin diye düşünenlerdenim. Eğlence üretmek bizim elimizde diye düşünüyorum. Fotoğraf ve videolar insanı gelip görmeye çağırıyor. Yeni yazılarını heyecanla bekliyoruz 🙂

  2. Ben öğrenmeye geldin kısmına katılmıyorum kendimizi ne kadar işlere adapte etmeye çalışsakta biliyoruz ki hepimiz birer genciz ve bunu kaybedeceğimiz zamanlar olacak eğlenmek kötü bişey değil hem bunu geçerek şunu demek istiyorum bende Elazığ’a geldiğimde aynı şeyi düşünüyordum (şimdi yine aynı şeyi düşünüyorum gerçi ama :P) bi şekilde oluyor.Yazın çok güzel olmuş hemen sonuna geliyorum ama sanki yazacak daha çok şeyin varmış gibi hissediyorum aynı anda 🙂 iyi bloglar

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir